RSS

Polonezköy – Adampol

26 Lip

Weekend uważam za bardzo udany😉 Nie pisałam od jakiegoś czasu, gdyż dużo się dzieję, pogoda przecudowna, gorąco………….
Dzisiaj chciałabym Wam co nieco powiedzieć o polskiej wsi, którą miałam przyjemność odwiedzić w poprzedni weekend, wraz z innymi studentami i polskim księdzem, który opiekuje się Polonią w Stambule.

„My jesteśmy w dziwnej sytuacji. Ojczyzna naszych dalszych ojców znajduje się nad Wisła, ale ojczyzną naszych bliższych ojców jest Adampol nad Bosforem. Może źle powiedziałam Ojczyzną naszą jest Polska, a Adampol to Polska z jej tradycjami na ziemi tureckiej.”

Zofia Ryży 1984.

Polonezköy, (pol. Adampol) – polska wioska w Turcji, założona w poł. XIX w. Osada polskich emigrantów na obrzeżach szybko rozprzestrzeniającego się Stambułu, położona po azjatyckiej stronie cieśniny Bosfor, na północny wschód od centrum metropolii. Do ok. 1960 r. była typową wsią rolniczą, w której obok tureckiego używany był także język polski i pielęgnowano polskie obyczaje. W II poł. XX w. miejscowość zmieniła charakter na typowo turystyczny, składa się głównie z hoteli. Nosi urzędową nazwę Polonezköy (po polsku „Polska Wieś”), ale tylko jej najstarsi mieszkańcy znają jeszcze język przodków. Pomimo że osoby pochodzenia polskiego stanowią w Polonezköy już mniejszość (ok. 1/3), to na wójta wybiera się tradycyjnie Polaka.

Jeśli chodzi o sam Adampol jest to wspaniałe miejsce na wypoczynek, dużo mieszkańców Stambułu przyjeżdża tutaj, aby zaczerpnąć świeżego powietrza i odpocząć od zgiełku wielkiej metropolii. Jeśli chodzi o zwiedzanie, zobaczyliśmy stary cmentarz,  można zobaczyć kilka ciekawych grobów, między innymi grób Ludwiki Śniadeckiej, która była za młodu sympatią Juliusza Słowackiego. oraz 92 inne zabytkowe nagrobki, które zostały odnowione przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Inną ciekawą „atrakcją” jest Dom Pamięci Zofii Ryży gdzie można obejrzeć pamiątki rodzinnego zbioru, stare i nowe fotografie, księgi i dokumenty, wystrój wnętrz oraz kościół, w którym odbyła się msza św., w której mieliśmy okazję uczestniczyć razem z innymi Polakami. Po mszy świętej była okazja do zapoznania się z polskimi emigrantami i rozmowy na temat Polski, Turcji, zadawania pytań, czy pielegnują polską tradycję, czy może przywykli do tureckich zwyczajów. Z tego co zdążyłam zaobserwować to witają się po turecku, nie ważne czy mężczyzna, czy kobieta 2 razy w policzek:) Ale były również gospodynie domowe, którym przepis na pierogi nie jest obcy, jak również rozmowy w ojczystym języku. Zapraszam do oglądania zdjęć🙂

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 26 Lipiec 2011 w Instambuł

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s